20.9.17

Μπισκότα και πάλι...

Τι να κάνω (;) που με έπιασε ένας οίστρος δημιουργίας μπισκότων τελευταίως!
Τι να κάνω (;) από το να μοιραστώ αυτόν μου τον οίστρο μαζί σας και να σας βάλω με την σειρά μου σε μπελάδες δοκιμών :-))
Όσες και όσοι συναναστρέφεστε με πιτσιρίκια ή και μεγαλύτερα παιδιά, κατανοείτε το γεγονός ότι τα μπισκότα είναι από τις αγαπημένες τους λιχουδιές που τα συνοδεύουν παρέα μ' ένα ρόφημα, ένα ποτήρι γάλα, ένα γιαούρτι, ένα smoothie ή απλά μπαίνουν στο ταπεράκι του σχολείου ως επιδόρπιο δίπλα στο καθιερωμένο τοστάκι ή κουλούρι.

Μπισκότα και πάλι λοιπόν, με υλικά που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως το φυστικοβούτυρο. Προσωπικά μου αρέσει, αλλά οι υπόλοιποι της παρέα είχαν τους ενδοιασμούς τους...τα μπισκότα πάντως καταναλώθηκαν :-))

Μπισκότα Φυστικοβούτυρου με μέλι και λευκή σοκολάτα


Υλικά για 30-35 μπισκότα
3 κουταλιές σούπας φυστικοβούτυρο,
2/3 φλιτζανιού μέλι ανθέων,
1/2 φλιτζάνι χυμό πορτοκάλι,
1 κουταλιά ξύσμα πορτοκαλιού ή λεμονιού,
2 μέτρια αυγά,
2 κουταλιές καρύδα τριμμένη,
4-5 σταγόνες εσάνς πικραμύγδαλο,
2 κουταλιές ελαιόλαδο,
250 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει,
100 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
100 γραμ. λευκή σοκολάτα με αμύγδαλο (κομμένη σε κομματάκια)

Σ' ένα μπολ μείξης χτύπησα τα αυγά μαζί με το μέλι, το λάδι και το φυστικοβούτυρο.
Στη συνέχεια πρόσθεσα τον χυμό, το ξύσμα, την τριμμένη καρύδα καθώς και το εσάνς.
Τέλος ενσωμάτωσα τα δύο είδη άλευρου μαζί με το μπέικιν πάουντερ και πήρα ένα μείγμα αρκετά ελαστικό.

Άφησα το μείγμα για λίγο στην άκρη μέχρι να κόψω τα κομματάκια σοκολάτας και μετά με την βοήθεια κουταλιού έπαιρνα ποσότητα όσο ένα μικρό καρύδι, το έβαζα πάνω στο ταψί που ήταν στρωμένο με χαρτί ψησίματος και όταν τελείωσα το μοίρασμα, έπλασα τη ζύμη σε μπαλάκια.


Στο κέντρο κάθε μικρού βόλου έβαλα ένα κομματάκι σοκολάτας και το πίεσα να πάει σε βάθος.


Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα, στους 180 βαθμούς για 80-10 λεπτά.
Τα έβγαλα για να μην παραψηθούν και σε λίγη ώρα (αφού είχαν κρυώσει αρκετά) ήταν έτοιμα προς κατανάλωση.
Μύρισε η κουζίνα μου ψημένο φιστίκι και μέλι και φυσικά όταν κρυώνουν είναι ακαταμάχητα!

15.9.17

Ένα "εναλλακτικό" πετιμέζι...για μπισκότα

Ένα ελληνικό προϊόν που συνάντησα σε έκθεση τροφίμων πριν λίγους μήνες και το είχα αφήσει στο ντουλάπι μου για αργότερα, θα σας δείξω στη σημερινή μου παρασκευή.
Κι όταν εννοώ αργότερα, εννοώ να έχω να κάνω μπισκότα, ψωμάκια, κεκάκια και ότι άλλο σχετικό.. Τώρα λοιπόν ήρθε η ώρα του, καθώς τα σχολεία άρχισαν και οι εναλλακτικές για το ταπεράκι πρέπει να ποικίλουν για  να μην τις βαριόμαστε :-))

Συνήθως δε, δεν βαριόμαστε τις γλυκές εναλλακτικές, καθώς είμαστε οικογενειακώς γλυκατζήδες.
Αλλά το συγκεκριμένο προϊόν είναι λιγάκι πιο αθώο και αγνό από την ζάχαρη σύμφωνα με την αναλυτική παρουσίαση του στο σχετικό φυλλάδιο, οπότε η κατανάλωσή του είναι πιο επιτρεπτή σε μεγαλύτερη ποσότητα (λέμε τώρα...)

Μιλάω για το Πετιμέζι από Ζαχαροκάλαμο, του γυναικείου συνεταιρισμού Γενισέας Ξάνθης.


Που όπως θα δείτε έχει χρήση τόσο στην οικιακή ζαχαροπλαστική όσο και στην μαγειρική, όπως άλλωστε συμβαίνει και με το πετιμέζι από σταφύλια.



Μπισκότα βρώμης με σταφίδες, μήλο και πετιμέζι ζαχαροκάλαμου


Σε μια βαθιά λεκάνη έβαλα τα ακόλουθα υλικά όλα μαζί και τα ανακάτεψα μόνον με τον αυγοδάρτη.
Γρήγορα, εύκολα και απλά, είχα ένα μείγμα για μπισκότα βρώμης (μέσα σε 10 λεπτά το πολύ).

Υλικά για 30-35 περίπου μπισκότα:
200 γραμ. βρώμης ελαφρώς αλεσμένη,
150 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 κουταλάκι γεμάτο μπέικιν πάουντερ,
1,5 φλιτζάνι πετιμέζι από ζαχαροκάλαμο,
1 μεγάλο αυγό (ή 2 μικρά)
3 κουταλιές ελαιόλαδο,
1 φλιτζάνι σταφίδες (ξανθιές και μαύρες ανακατεμένες)
3-4 βερίκοκα αποξηραμένα και κομμένα σε κυβάκια, τα οποία είχαν μουλιάσει μαζί με τις σταφίδες μέσα σε ζεστό νερό ανακατεμένο με λίγο κονιάκ.
1 μεγάλο μήλο (βγήκαν και ομολογώ πως τα είχα πεθυμήσει) τριμμένο στο ρεντέ,
1, 5 κουταλάκι κανέλα σκόνη.
1/3 κουταλάκι κοφτό βανίλια κρυσταλλική.

Στην διαδικασία της επεξεργασίας απλώς έκανα ένα πολύ καλό ανακάτεμα των πιο πάνω υλικών και μετά μοίρασα το μείγμα μου με την βοήθεια ενός κουταλιού, σε δύο ταψιά που είχα στρώσει με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος.


Ταυτόχρονο ψήσιμο και για τα δύο ταψιά με αέρα στους 180 βαθμούς για 10-12 λεπτά.
Τα έβγαλα τα άφησα να κρυώσουν και ήταν έτοιμα να μπουν σ' ένα αεροστεγές τάπερ.
Νόστιμα και όσο πρέπει γλυκά χωρίς την προσθήκη ζάχαρης. Συνόδευσαν πρωϊνό και απογευματινό ρόφημα, ενώ έκανα και την βόλτα τους στο σχολείο που προσπαθεί να βρει τους ρυθμούς του.
Από βδομάδα ίσως...
Καλό Σαββατοκύριακο σας εύχομαι.

11.9.17

Κολοκύθες κίτρινες ...που ήταν πράσινες

Από τις τελευταίες ημέρες διακοπών μας  (λίγο πριν περάσουμε την πόρτα του σχολείου...) που έγιναν στα μέρη της Ηλείας και ειδικότερα στα χωριά που βρίσκονται στην περιοχή της Ήλιδας, γυρίσαμε με μερικά πεσκέσια.
Είναι μέρη καταγωγής του πεθερού, οπότε είχαμε τα τυχερά μας!
Φέραμε μαζί: καρπούζια, ντοματούλες, πιπεριές για τουρσί, κολοκύθες κίτρινες, κολοκύθες που θα γίνονταν κίτρινες αν δεν τις κόβαμε πράσινες...Σταφίδα μαύρη λιαστή, χυλοπίτες, τραχανά, αυγουλάκια, κοτόπουλα χωριάτικα κ.'α...
Να 'ναι καλά οι άνθρωποι που μας τα πρόσφεραν απλόχερα και τους ευχαριστώ θερμά για την αγάπη τους.
Για να τους τιμήσουμε λοιπόν, σκάρωσα μια ωραία "χωριάτικη" κολοκυθόπιτα με πράσινη (κίτρινη) κολοκύθα, τραχανά, τυρί φέτα, δυόσμο και ένα "εξωτικό" φινόκιο για λίγο ακόμη άρωμα.

Πράγματα απλά και εύκολα όταν διαθέτεις την πρώτη ύλη, όσο για το φύλλο, έβαλα το αγαπημένο μου Ζαγορίσιο,  για το οποίο που σας έχω γράψει στο παρελθόν.

Χωριάτικη Κολοκυθόπιτα με τραχανά



Υλικά για το μεγάλο ταψί φούρνο.
1 πακέτο φύλλο Ζαγορίσιο
1 ή 2 κολοκύθες πράσινες καθαρισμένες και χοντροαλεσμένες στο multi
1 μεγάλο κρεμμύδι κόκκινο επίσης αλεσμένο,
1 μεγάλο φινόκιο πλυμένο καθαρισμένο στο multi (ή αλλιώς ένα μέτριο ματσάκι άνηθο)
1 μέτριο μάτσα φρέσκο δυόσμο (μόνον τα φύλλα και τα πιο τρυφερά κοτσανάκια) ψιλοκομμένο,
4 αυγά μέτρια,
2 κοφτά κουταλάκια αλάτι,
1 κοφτό κουτάλι πιπέρι,
400 γραμμάρια φέτα πικάντικη,
1,5 φλιτζάνι λευκό τραχανά.
Ελαιόλαδο για το σοτάρισμα το λαχανικών,
ελαιόλαδο για το άλειμμα των φύλλων,
και 2 κουταλάκια γάλα φρέσκο.

Αφού έπλυνα καλά τα λαχανικά και τα καθάρισα,
τα έκοψα όλα σε κομμάτια και τα άλεσα στο Multi όχι όμως να λιώσουν, αλλά να φαίνονται.


Τα σοτάρισα με ελαιόλαδο να μαραθούν ελαφρώς και τα ανακάτεψα με το ψιλοκομμένο δυόσμο.
Τράβηξα το σκεύος από την φωτιά και άφησα το μείγμα να κρυώσει.

Κατόπιν πρόσθεσα τον τραχανά, θα τον διακρίνετε καλά στις φωτογραφίες που ακολουθούν, τα 3 αυγά και το 1 ασπράδι καθώς και τα μπαχαρικά και την τριμμένη φέτα, ανακάτεψα καλά και συνέχισα με την σύνθεση της πίτας.


 Λάδωμα του ταψιού. 3 φύλλα από το Ζαγορίσιο εναλλάξ και ελαφρώς λαδωμένα, από πάνω την γέμιση μου και τελείωσα με τα υπόλοιπα 3 φύλλα πάντα λαδωμένα και ελαφρώς "τσαλακωμένα μέσα στο ταψί για να περνά ο ζεστός αέρας και να έχω καλύτερο αποτέλεσμα στο ψήσιμο.


Τον τέταρτο κρόκο αυγού τον ανακάτεψα με το γάλα και πέρασα όλη την επιφάνεια της πίτας αφού την είχα ολοκληρώσει και ελαφρώς λαδώσει.


Χάραγμα σε κομμάτια και ψήσιμο σε προθερμασμένο φούρνο, στους 190 βαθμούς, πάνω κάτω αντιστάσεις για 40 λεπτά.
Τα τελευταία 5-6 λεπτά χρησιμοποίησα και τον αέρα για να ροδίσει καλύτερα η επιφάνεια της πίτας μου. Έσβησα τον φούρνο και την άφησα να κρυώσει αρκετά, ώστε να μπορέσω να την κόψω πιο άνετα και χωρίς απώλειες.
Γεύση παραδοσιακή που θυμίζει αγαπημένα πρόσωπα.
Καλή εβδομάδα και καλή σχολική χρονιά!

6.9.17

Πίτσα Bianca (η λευκή δηλαδή...)

Τα σχολεία αρχίζουν...
Το πρώτο κουδούνι ηχεί εντός ολίγου...
Τα τρεχάματα σε φροντιστήρια παντός είδους επίσης, έχουν κάνει την εμφάνισή τους τούτες τις ημέρες...
Τσάντες, μολύβια, στυλό, κασετίνες, χάρακες, χάρτες, διαβήτες, τρίγωνα και μοιρογνωμόνια έχουν πάρει θέσεις "μάχης" και καραδοκούν σε κάθε στροφή :-))
Ναι, τα σχολεία αρχίζουν και πάλι!
"Ωχ, μην μου το θυμίζεις"..όπως λέει και ο ανιψιός μας, που φέτος πάει Α' Γυμνασίου...

Ναι, τα σχολεία αρχίζουν πάλι ... και μαζί τους αρχίζει και η σκέψη για το τι κολατσιό θα μπει μέσα στα ταπερίδια, που με την σειρά τους θα μπούνε στα σακίδια!!!
Τι να σας τα λέω;
Όσες και όσοι έχετε παιδιά που παίρνουν φαγητό και κολατσιό μαζί τους, επειδή δεν διαθέτει το σχολείο κυλικείο ή κάθονται στο ολοήμερο ή απλά θέλετε να ελέγχετε το τι καταναλώνουν εκτός σπιτιού, με καταλαβαίνετε απόλυτα.

Ψάχνετε προτάσεις, όπως ψάχνω κι' εγώ. Σημειώνετε και κρατάτε στην άκρη συνταγές από το παρελθόν... και το παρόν...για χρήση στο μέλλον :-))
Αλλά να ξέρετε, πως όταν τους τάξετε πίτσα αυτά θα κάνουν "κωλοτούμπες" για να την πάρουν και στο σχολείο μαζί τους.
Σας έχω λοιπόν πρόταση για πίτσα Bianca, που σαφώς μεταφέρεται εύκολα και τρώγεται ακόμη και παγωμένη (όπως είπε μια ψυχή χθες...)

Πίτσα Bianca (η λευκή..γιατί δεν διαθέτει καθόλου ντομάτα)


Για την ζύμη
350-400 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1/2 φακελάκι ξηρή μαγιά,
1/3 κοφτό κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
3 κουταλιές ελαιόλαδο
300 γραμ. νερό

Για την γέμιση
180 γραμ. μπλε τυρί,
180 γραμ. κρεμώδες τυρί (με κανονικά λιπαρά)
300 γραμ. τυρί τύπου γκούντα σε ψιλά κομμάτια
2 κουταλάκι ρίγανη αποξηραμένη,
2 κουταλιές ελαιόλαδο.

Το ζύμωμα, προσωπικά το έκανα στον αρτοπαρασκευστή μου και όταν ήταν έτοιμη η ζύμη μετά από μια ώρα και 20 λεπτά την ζύμωσα και πάλι ελαφρώς με καλά λαδωμένα χέρια και την άνοιξα μέσα στο ταψί μου (μεγάλο στρογγυλό ταψί φούρνου) που επίσης είχα ελαφρώς λαδώσει.
Φυσικά η όλη διαδικασία μπορεί να γίνει και με τα χέρια αφήνοντας την ζύμη να ξεκουραστεί και να φουσκώσει και μετά και πάλι ένα ελαφρύ ζύμωμα.


Όταν πια ήταν απλωμένη στο ταψί την πασπάλισα με το ένα κουταλάκι ρίγανης.
Την ράντισα με λίγο λάδι (είπαμε η συγκεκριμένη έκδοση πίτας χρειάζεται λαδάκι αφού δεν διαθέτει σάλτσα) και σε διάφορα σημεία άπλωσα μικρές κουταλιές από το τυρί κρέμα (τη μισή ποσότητα του).
Μετά έτριψα το μπλε τυρί με τα δάχτυλα σε όλη της την επιφάνεια.
Τελείωσα με το ψιλοκομμένο γκούντα και τυρί κρέμα (την υπόλοιπη ποσότητα) σε διάφορα σημεία μαζί με το δεύτερο κουταλάκι της ρίγανης και λίγο ακόμη ελαιόλαδο.


Έψησα σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς με αέρα, για 20-22 λεπτά.
Άφησα λίγο να κρυώσει εκτός φούρνου και έτοιμη προς κατανάλωση.
Τα κομμάτια που έμειναν όντως φαγώθηκαν κρύα την επόμενη μέρα, πριν προλάβω να πω: ότι μπορούν να ζεσταθούν στον φούρνο μικροκυμάτων.
- Τρώγονται και κρύα...βρε μαμά!


Καλή Σχολική Χρονιά σε: μαθητές όλων των βαθμίδων, δασκάλους, καθηγητές και γονείς, από σήμερα μπαίνουμε στην τελική ευθεία μετά και από τις ψηφοφορίες για υποδιευθυντές και λοιπές συνελεύσεις...

1.9.17

Σκεπαστή τάρτα σύκου

Οι δρόμοι μας γυρίζουν πια στην "βάση" μας!
Πιάνω σιγά-σιγά και πάλι τις δράσεις στην κουζίνα και μπαίνω στην λογική να αξιοποιήσω τις πάμπολλες μαρμελάδες που έφτιαξα ή μου χαρίστηκαν, τούτο το καλοκαίρι.
Οι άντρες δεν τις πολύ τρώνε, αλλά εμένα μου αρέσει η όλη διαδικασία και τα αρώματα που ξεχύνονται στην κουζίνα όταν βράζουν τα φρούτα παρέα με κάποια μπαχαρικά.

Να γλυκάνουμε λοιπόν την επάνοδο με μια γευστική τάρτα με μαρμελάδα σύκο και όχι μόνον :-)
Η συγκεκριμένη δε, έγινε και "σκεπαστή" για να θυμίζει λίγο τις αμερικάνικες πίτες φρούτων, που προσωπικά μου αρέσουν πολύ ως ιδέα.

Σκεπαστή Τάρτα Σύκου


Για την ζύμη
180 γραμ. βούτυρο αγελάδος ανάλατο,
100 γραμ. παρθένο ελαιόλαδο,
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη άχνη,
1/2 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας Καλλικούνη (το έφερα από τα πάτρια)
1 μεγάλο αυγό,
350-400 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 κουταλάκι κοφτό μπέικιν πάουντερ,
ξύσμα από ένα λεμόνι ή μια κουταλιά μαρμελάδα λεμόνι (όπως έκανα προσωπικά).

Για την γέμιση
2,5 φλιτζάνια μαρμελάδα σύκου (σπιτική, την οποία έβρασα μαζί με μπαχαρικά στα μέσα Αυγούστου από ώριμα σύκα)
1,5 φλιτζάνι αλεσμένο καρύδι μαζί με φρυγανιά (το οποίο για να πω την αλήθεια, μου είχε περισσέψει από μπακλαβά που έκανα στην γιορτή της Παναγίας)
1/2 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1/4 κοφτό κουταλάκι γαρίφαλο σκόνη (για περισσότερο άρωμα).

Αρχικά άφησα λίγο το βούτυρο να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και κατόπιν το χτύπησα (με το μίξερ χειρός) παρέα μεν το λάδι, την άχνη ζάχαρη και το αυγό. Όταν άσπρισε το μείγμα πρόσθεσα την βανίλια και την μαρμελάδα λεμόνι και το μισό αλεύρι ανακατεμένο με το μπέικιν.

Κατόπιν έβαλα το λικέρ μαστίχας και το υπόλοιπο αλεύρι και δούλεψα τη ζύμη ελαφρώς με το χέρι.
Όχι πολύ δούλεμα για να έχει καλύτερη υφή μετά στο ψήσιμο.
Την άφησα να ξεκουραστεί μισή ώρα.

Πάνω σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος άνοιξα τα 2/3 ζύμης με το πλαστιράκι σ' ένα φύλλο.
Το μετέφερα μαζί με το χαρτί πάνω στην ταρτιέρα μου και ότι περίσσευε πέρα από τα τοιχώματα το έκοψα μ' ένα μαχαίρι.

Τα περισσεύματα τα ένωσα με την υπόλοιπη ζύμη για να κάνω το δεύτερο φύλλο που θα σκέπαζα την τάρτα και το οποίο πάλι το άνοιξα πάνω σ' ένα αντικολλητικό χαρτί.


Σε ένα μπολ ένωσα την μαρμελάδα με το αλεσμένο καρύδι-φρυγανιά και τα μπαχαρικά και γέμισα την τάρτα.


Σκέπασα με το δεύτερο φύλλο στο οποίο έκανα μ' ένα μεταλλικό κουπ πατ, μια καρδούλα στη μέση, για ομορφιά, αλλά και για να φεύγει ο ατμός κατά το ψήσιμο, έτσι ώστε να μην φουσκώσει ανόμοια η πάνω ζύμη.

Δυστυχώς κατά την μεταφορά και το "τουμπάρισμα" πάνω στην γέμιση, το φυλλαράκι της ζύμης, που είναι αρκετά τριφτή, μου χάλασε λίγο αλλά τα κατάφερα να το μοντάρω χωρίς απώλειες :-))


Ψήσιμο στους 180 βαθμούς με αέρα, σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο και σε 20-25 λεπτά το γλυκάκι ήταν έτοιμο.


Το άφησα να κρυώσει καλά και μετά το στόλισα με λίγη έξτρα άχνη (για να καλύψω και την κακοτεχνία).
Μια αρωματική τάρτα που μας οδηγεί από το καλοκαίρι, σιγά-σιγά προς το φθινόπωρο.
Καλό μήνα σας εύχομαι.
Καλό Σαββατοκύριακο... και Χρόνια Πολλά στις πάμπολλες εορτάζουσες της 1ης του Σεπτέμβρη (μεταξύ αυτών και εγώ).

26.8.17

Αύγουστος, στη νότια Μεσσηνία

Από το τελευταίο post  πέρασε πάνω από ένας μήνας...
Αλλά μέσα στο καλοκαίρι, ποιός έχει όρεξη και διάθεση να κάθεται με πειθαρχία και προσήλωση εμπρός σε μία οθόνη και να γράφει συνταγές; Εγώ σίγουρα όχι :-))
Σας αποχαιρέτισα με καλοκαιρινές εικόνες από τις πρώτες ημέρες διακοπών μου, στην πανέμορφη Σύρο και τώρα λέω να σας ανταμώσω ξανά, με εικόνες από τις τελευταίες εικόνες του Αυγούστου, αν και υπολογίζω πως μπορεί να έχω μερικές ακόμη μέρες "ταξιδιού" στην διάθεσή μου το επόμενο 10ήμερο.
Όπως και να 'χει... Εικόνες από τα μέρη της νότιο-δυτικής Μεσσηνίας που φέτος όπως μου είπαν συγγενείς και φίλοι είχε τεράστιο τουριστικό ρεύμα!
Καλό για την τοπική οικονομία, αλλά θέλω να πιστεύω πως θα το αξιολογήσουν σωστά οι τοπικοί άρχοντες και επιχειρηματίες, ώστε να αποφευχθούν όλες οι κακοτοπιές και τα κακώς κείμενα.













Και τα Φιλιατρά να ξέρετε πως έχουν τον δικό τους μικρό Πύργο Αϊφελ!!! (όπως είδατε πιο πάνω).





Φέτος οι ελιές σε όλη την περιοχή δείχνουν να είναι κατάφορτες, ελπίζουμε λοιπόν σε μια καλή λαδοχρονιά!








Να μην ευχηθώ ακόμη καλό φθινόπωρο, αλλά να ευχηθώ Υγεία και Δύναμη (όπως κάνω άλλωστε πάντα) και καλά κουράγια για μαγειρικές και άλλες δημιουργίες, σε όλες και όλους που έρχεστε στο blog και ανταμώνουμε.