15.6.17

Γαρίδες με φέτα

Που θα πάει...θα καλοκαιριάσει!
Θα βρέξει, θα ξαναβρέξει...
Θα υγρανθεί κι άλλο η ατμόσφαιρα...
Θα φέρει σύννεφα, θα βγάλει ήλιο...και εκεί κάπου στο βάθος θα φανεί το ουράνιο τόξο...και ΝΑΙ, θέλει ...δεν θέλει...ο Ιούνιος έφτασε 15 και θα καλοκαιριάσει!
Τέλος και στην σχολική χρονιά (ω, ναι) και κάντε κουράγιο μάνες!
Θα καλοκαιριάσει είπαμε!!

Αφού θα καλοκαιριάσει λοιπόν, οι συνταγές μας πρέπει να είναι απλές, γρήγορες, νόστιμες και ελκυστικές (το έχουμε πια μάθει για καλά το μάθημα μας και δεν το ξεχνάμε...)
Πρόταση λοιπόν θαλασσινή και καλοκαιρινή!

Γαρίδες με φέτα


Υλικά για 4-5 άτομα
Για τις γαρίδες
1/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο,
1/2 φλιτζανιού πάστα τομάτας,
5-6 φύλλα φρέσκου βασιλικού πλατύφυλλου,
2 κουταλιές κρασί ροζέ,
αλάτι, πιπέρι, πάπρικα γλυκιά και ζάχαρη από 1/2 κοφτό κουταλάκι,
180 γραμ. φέτα σκληρή κομμένη σε κύβους,
800-900 γραμ. γαρίδες καθαρισμένες και ολόκληρες.

Επιπλέον 
1,5 φλιτζάνι ρύζι για πιλάφι
Νερό, αλάτι, ελαιόλαδο για το βράσιμο του ρυζιού και μια κουταλιά του γλυκού βούτυρο
γάλακτος για το άρωμα, προς το τελείωμα του μαγειρέματος.

Σε βαθύ τηγάνι έβαλα το ελαιόλαδο μαζί με την πάστα τομάτας και τα μπαχαρικά (εκτός από το αλάτι) να πάρουν μια πρώτη βράση.

Στη συνέχεια έριξα μέσα το κρασί και τα φύλλα του βασιλικού (λίγο τσακισμένα με τα δάχτυλα, ώστε να βγάλουν περισσότερο άρωμα).
΄Αφησα να βράσουν γι 4-5 λεπτά ακόμη.


Κατόπιν έριξα μέσα τις γαρίδες (που προηγουμένως είχα ξεπλύνει καλά και τις είχα αφήσει για 10 λεπτά μέσα σε ξυδόνερο),τις άφησα να μαγειρευτούν για 3-4 λεπτά, γυρίζοντας τες ελαφρά με μια ξύλινη κουτάλα και κατόπιν πρόσθεσα τους κύβους της φέτας.


Ανακάτεψα μια φορά ακόμη και έκλεισα το μάτι, αφήνοντας την θερμοκρασία να κάνει από μόνη της το υπόλοιπο μαγείρεμα. Δεν χρειάζονται άλλωστε περισσότερο χρόνο οι γαρίδες γιατί σκληραίνουν και χάνουν την γεύση τους.
Σχεδόν ταυτόχρονα ετοίμαζα ένα άσπρο σπυρωτό πιλάφι και σε 15-18 λεπτά είχα έτοιμο ένα ωραίο και χορταστικό πιάτο.


Οι γαρίδες αυτές ταιριάζουν εξίσου καλά και με ζυμαρικά της αρεσκείας σας, ενώ σερβίρονται άνετα και σκέτες ως μεζές μέσα σε ατομικά σκεύη όπως για παράδειγμα γιουβετσάκια με βασική προϋπόθεση ένα φρέσκο φρατζολάκι ψωμί από δίπλα, καθώς η σαλτσούλα τους είναι εξαιρετική για "βούτες" ή "βουτιές" :-)) αναλόγως την οπτική γωνία.
Δοκιμάστε τις, αξίζει τον ελάχιστο κόπο πιστεύω.
Καλό Καλοκαίρι και επισήμως και καλές διακοπές για όσους τις προγραμματίζουν!

10.6.17

Κέρασμα...Παγωμένος κορμός με κρέμα φράουλας και σοκολάτα

Μέρες είχα να σκαρώσω γλυκό και η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ λιγάκι να τα αποφεύγω, μιας και έχουμε καταναλώσει πολλά και διάφορα μέσα στην διάρκεια του χειμώνα (και όχι μόνο).

Πολλά τρεξίματα επίσης (όχι πάντα για καλό είναι η αλήθεια) δεν μου αφήνουν χρόνο για συνδυαστικές σκέψεις πάνω σε γλυκές δημιουργίες και παρά το γεγονός ότι αναζητώ πιο ελαφριές και δροσερές γεύσεις, στρέφομαι αναγκαστικά σε κλασσικά μονοπάτια, αξεπέραστα και αγαπημένα σε ότι αφορά τα παγωμένα επιδόρπια, με λίγο ή καθόλου μπελά θα έλεγα :-))

Το πιο κάτω γλυκάκι είναι ακριβώς αυτής της λογικής, μόνον που χρειάστηκε και μια σοκολατένια επικάλυψη για να γίνει πιο ελκυστικό για όλους.

Παγωμένος κορμός με κρέμα φράουλας και σοκολάτα


Υλικά:
Για την κρέμα φράουλας και τον κορμό
1 πακέτο μπισκότα πτι μπερ ολικής άλεσης (ή κανονικά)
250 γραμ. τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου,
4 κουταλιές σούπας σπιτική μαρμελάδα φράουλα (ή άλλη που να είναι διαθέσιμη)
1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
και επιπλέον 8 μπισκότα δημητριακών με σοκολάτα (ή επιπλέον πτι μπερ).

Για την σοκολάτα
250 γραμ. κρέμα γάλακτος πλήρη,
300 γραμ. σοκολάτα κουβερτούρα,
1 μεγάλη κουταλιά πραλίνα φουντουκιού,
2 κουταλάκια σιρόπι γρεναδίνης ή λικέρ βύσσινο,
και επιπλέον λίγο κας-κας για το ντεκόρ, 2-3 κεράσια φρέσκα ή φρέσκες φράουλες.

Σ' ένα μπολ ανακάτεψα καλά με τον αυγοδάρτη το τυρί κρέμα, τη μαρμελάδα και την βανίλια.
Έβαλα το μείγμα στο ψυγείο να παγώσει λίγο, για όση ώρα δηλαδή ασχολήθηκα με την επικάλυψη της σοκολάτας.

Μέσα σ' ένα αντικολλητικό κατσαρολάκι έβαλα την κρέμα γάλακτος, την κουβερτούρα σπασμένη σε κομματάκια, την πραλίνα φουντουκιού και το σιρόπι γρεναδίνης και το έβαλα σε μέτρια φωτιά μέχρι που άρχισε να λιώνει η σοκολάτα. Έσβησα το μάτι.
Έβγαλα το κατατσαρολάκι και ανακάτεψα καλά με μαρίζ, μέχρι που είχα ένα ενιαίο μείγμα.
Το άφησα στην άκρη να κρυώνει.


Έστρωσα μια μακρόστενη φόρμα του κέικ με δύο μεγάλα φύλλα μεμβράνης φαγητού.
Έβαλα μια στρώση 4-5 σπασμένα πτι μπερ.
Στη συνέχεια έβγαλα την κρέμα φράουλας από το ψυγείο.  Μια καλή κουταλιά κρέμας ανάμεσα σε δυο μπισκότα πτι μπερ (σαν σάντουιτς) και κάθε κομμάτι μέσα στην φόρμα, το ένα δίπλα στο άλλο.


Πρώτη στρώση μπισκότων γεμισμένα με κρέμα, από πάνω μια πολύ ελαφριά στρώση σοκολάτας.
Δεύτερη στρώση μπισκότων με κρέμα, γεμίζοντας βέβαια και τα όποια κενά στα πλαϊνά της φόρμας, με όρθια σαντουιτσάκια.
Από πάνω τα πλατιά μπισκότα δημητριακών σοκολάτας ή μονά πτι μπερ και μια ακόμη (λίγο πιο παχιά) δόση σοκολάτας..
Τα μονά χρειάζονται, στο να έχει σταθερή βάση ο κορμός, όταν αναποδογυρίσει η φόρμα σε πιατέλα σερβιρίσματος.


Κάλυψα την βάση σοκολάτας με ένα διπλό κομμάτι αντικολλητικό χαρτί και γύρισα τα επιπλέον φύλλα μεμβράνης για να καλύψω καλά το γλυκό και αμέσως μετά το έβαλα στο ψυγείο για 12 ώρες, ώστε να σφίξει και να παγώσει.
Την υπόλοιπη  σοκολάτα (αφού κρύωσε καλά) την έβαλα σε ταπεράκι για να την χρησιμοποιήσω την επόμενη μέρα ως τελική επικάλυψη.


Μετά από αρκετές ώρες στο ψυγείο, έβγαλα τη φόρμα, άνοιξα στο πλάι την μεμβράνη και αναποδογύρισα σε μακρόστενη πιατέλα (μαζί με το αντικολλητικό χαρτί).
Αφαίρεσα τελείως την μεμβράνη και με την σοκολάτα που είχε περισσέψει, αφού την ζέστανα με ένα κουταλάκι γάλα, κάλυψα την επιφάνεια του κορμού.


Διακόσμησα με το κας-κας και ένα δίδυμο κερασιών. Έτοιμη!


Όσο γλυκό περισσέψει, σκεπασμένο μέσα σε σκεύος με καπάκι, διατηρείται άριστα για μια εβδομάδα.
Ενώ την ώρα που σερβίρεται στο πιατάκι μια κουταλιά από σάλτσα φράουλας του προσθέτει τσαχπινιά και γεύση.
Μια δοκιμή πάντα μπορεί να πείσει για το "ωραίο" του πράγματος  :-))
Καλή Κυριακή σας εύχομαι.

5.6.17

Τονάκι με μάραθο

Το τονάκι το λεμονοπορτακαλάτο, είναι μια από τις πιο δημοφιλείς συνταγές στο blog, κάθε εβδομάδα έχει κάποιο "κλικ" από την ημέρα που το έγραψα (το 2013) και είμαι πολύ ευτυχής γι' αυτό καθώς φαίνεται ότι αρκετές και αρκετοί το έχουν δοκιμάσει.

Σήμερα θα σας γράψω μια άλλη εκδοχή για τονάκι που τον μήνα Μαϊο και Ιούνιο είναι στα καλύτερά του.
Η γιαγιά μου το σερβίριζε (κλασσικά) με σαλάτα από μαγιάτικα παντζάρια με σάλτσα σκόρδου, αλλά τώρα πέρασα σε μια άλλη εκδοχή του, εξίσου νόστιμη πιστεύω.
Αρωματική τόσο που μοσχομυρίζει η κουζίνα όταν είναι μέσα στο τσουκάλι :-))

Τονάκι με μάραθο

Ανάλογα με τα άτομα (εδώ μιλάμε για 2-3 άτομα)
4-5 φέτες τονάκι (ζητήστε από τον ψαρά να το καθαρίσει και να το κόψει) καλά ξεπλυμένες και στραγγισμένες.
1 μέτριο ματσάκι φρέσκο μάραθο (διαφορετικά άνηθο)
1.5 λεμόνι για τον χυμό του και λίγο από το ξύσμα του,
2 σκελίδες σκόρδο,
1 ποτηράκι ούζο,
2 κουταλιές μουστάρδα απαλή,
1 κουταλάκι αλάτι,
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο.
Επιπλέον (και προαιρετικά) 2 μέτριες πατάτες κομμένες σε μπαστουνάκια (όπως για το τηγάνι)
και 1/2 ποτήρι ζεστό νερό.


Αφού ξέπλυνα τις φέτες του ψαριού, το άφησα στο σουρωτήρι να στραγγίξει.
Στο multi έβαλα τις σκελίδες του σκόρδου κομμένες κομματάκια, ψιλοκομμένο τον μάραθο, τον χυμό και το ξύσμα από το λεμόνι, το ούζο και τη μουστάρδα.
Τα χτύπησα καλά για ένα λεπτό μέχρι που να λιώσει τελείως στο σκόρδο.


Έβαλα τις φέτες του ψαριού μέσα σε βαθύ τηγάνι αφού προηγουμένως τις αλάτισα.
Μέσα στο τηγάνι είχε μπει και το ελαιόλαδο και από πάνω τις "περίχυσα" με την σάλτσα σκόρδου-μάραθου.
Τις άφησα να σταθούν μέσα σ' αυτή τη μαρινάδα για 2 ώρες και μετά ξεκίνησα το μαγείρεμα αφού πρόσθεσα στο τηγάνι και τις πατάτες μου ελαφρώς αλατισμένες.


Μαγείρεμα για 20 λεπτά μέχρι δηλαδή που το τονάκι είχε γίνει αφού το είχα ήδη γυρίσει μια φορά. Το αφαίρεσα από το τηγάνι και συνέχισα το μαγείρεμα για άλλα 25 λεπτά, προσθέτοντας 1/2 ποτηράκι ζεστό νερό, μέχρι δηλαδή να μαλακώσουν και να μελώσουν οι πατάτες, καθώς το ψάρι γίνεται πάντα σε λίγο μικρότερο χρόνο.


Έχει σημασία οι πατάτες να μην είναι κομμένες σε χοντρά κομμάτια.
Αν πάλι θέλετε να τις παραλείψετε, μπορείτε να το κάνετε φυσικά.
Μόλις έγιναν "επέστρεψαν" οι φέτες του ψαριού στο τηγάνι, άφησα λίγο να ζεσταθούν και ετοιμάστηκα για σερβίρισμα.
Καλή εβδομάδα σας εύχομαι και με μείον μια μέρα για πολλούς, θα είναι σίγουρα και πιο σύντομη :-))

29.5.17

Αλμυρή Gallete με παραδοσιακά υλικά

Όταν η επιθυμία για πίτα είναι προ των πυλών, η πιο γρήγορη λύση είναι μια ξεσκέπαστη πιτούλα ή κατά το κοινώς λεγόμενον, μια galette :-))
Λίγος κιμάς που περίσσεψε, ένα κομμάτι πιπεράτης φέτας, κρεμώδες τυρί ελληνικής παραγωγής, φρέσκος δυόσμος καθώς και φρέσκα πομοντόρια ήρθαν να συναντήσουν μια ζύμη που φτιάχτηκε στα γρήγορα και όλα πήραν τον δρόμο που τους άξιζε.
Αυτόν δηλαδή που οδηγεί στα πιάτα της οικογένειας. Κάποιοι δε, ξεγελάστηκαν και την έφαγαν και για πίτσα :-)))

Το πρωτότυπο είναι ότι στη ζύμη αντί για απλό νεράκι, χρησιμοποίησα ζωμό από κοτόπουλο που μου είχε μείνει και ομολογώ πως λυπήθηκα να τον χύσω.

Ενώ μέσα στη galette χρησιμοποίησα μια κρεμώδη σάλτσα από από φέτα, αυγό, γάλα, μοσχοκάρυδο και κατίκι Δομοκού, παρέα με τον λίγο μαγειρεμένο κιμά.
Πομοντόρια κομμένα σε ροδέλες, φρέσκος αλλά και αποξηραμένος δυόσμος καθώς και  κομμένο edam, ολοκλήρωσαν την εικόνα της πίτας.

Galette με παραδοσιακά ελληνικά υλικά


Τα υλικά μου για τη ζύμη:
350 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1/2 ποτήρι ζωμός κοτόπουλου,
1/3 ποτηριού ελαιόλαδο,
50 γραμ. βούτυρο αγελάδος κομμένο σε κομματάκια,
1 μεγάλο αυγό και ελάχιστο αλάτι.
Επιπλέον: 3 κουταλιές τριμμένο κεφαλοτύρι για την επιφάνεια της.


Για την γέμιση:
120 γραμ. φέτα πικάντικη λιωμένη με το πιρούνι
100 γραμ. κατίκι Δομοκού,
1 μεγάλο αυγό,
2 κουταλιές (σούπας) κιμάς μαγειρεμένος με τα λαχανικά του και τα μυρωδικά του,
2 κουταλιές γάλα φρέσκο,
1/3 κοφτό κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο.
Επιπλέον για την γέμιση
3 πομοντόρια κομμένα σε ροδέλες (αλλά χωρίς τους σπόρους)
6-7 φύλλα φρέσκου δυόσμου ψιλοκομμένα,
1/2 κοφτό κουταλάκι αποξηραμένο δυόσμο.
120 γραμ. edam κομμένο κομματάκια ψηλά.


Αρχικά έφτιαξα την ζύμη και την άφησα να σταθεί για 45 λεπτά. Όσο ώρα ξεκουραζόταν έκανα την προετοιμασία της γέμισης.

Έλιωσα τη φέτα μέσα σ' ένα μπολ με τη βοήθεια πιρουνιού. Την ανακάτεψα με το κατίκι και το αυγό και στη συνέχεια πρόσθεσα το γάλα, το μοσχοκάρυδο και τον κιμά.


Άνοιξα πάνω σε χαρτί ψησίματος την ζύμη μου στρογγυλή και μεγαλύτερη σε περιφέρεια από αυτή του ταψιού που θα χρησιμοποιούσα στο ψήσιμο και την μετέφερα με το χαρτί μέσα στο ταψί.

Πάνω στην επιφάνεια της έστρωσα την κρέμα τυριών.  Από πάνω έβαλα τις φέτες από τα πομοντόρια σκόρπισα αποξηραμένο και φρέσκο δυόσμο και τέλειωσα με το κομμένο edam.


Γύρισα την ζύμη που περίσσευε δημιουργώντας το "κορδόνι" της το λάδωσα ελαφρώς και από πάνω πασπάλισα το τριμμένο κεφαλοτύρι, τόσο στη ζύμη όσο και στο κέντρο της.


Ψήσιμο σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς, για 25 περίπου λεπτά μέχρι που είχε ροδίσει πολύ καλά η επιφάνεια της πίτας.

Ήταν ότι έπρεπε για ένα γρήγορα απογευματινό-βραδινό γεύμα.
Δοκιμάστε τη ανεπιφύλακτα.
Καλή εβδομάδα εύχομαι σε όλες και όλους...και ελπίζω να μπούμε τελικά στο καλοκαίρι!

25.5.17

Παπουτσάκια...με άρωμα Κρήτης

Μετά το τελευταίο ταξίδι μας, είχα μια τάση για γεύσεις απολύτως ελληνικές και παραδοσιακές. Έπρεπε με κάποιο τρόπο να φέρω την "ισορροπία" που προσωπικά μου έλειψε, με φαγητά που θα είχαν στα συστατικά τους: λαχανικά, λαδάκι, μπαχαρικά, ψαράκι, κρεατάκι ελαφρύ κ.λ.π., κ.λ.π.
Μαγείρεψα διάφορα: τυρόπιτα κλασσική με διαφορετικά τυράκια, ρυζάκι με γαρίδες (επιφυλάσσομαι να σας το γράψω), ψωμί με προζύμι από μπίρα, σαλάτα καταπράσινη με λεμονάτο φιλέτο κοτόπουλου, φασολάκια λαδερά παρέα με πατατούλες και κολοκυθάκια baby, αλλά και ωραιότατα,νοστιμότατα και απολαυστικά Παπουτσάκια μελιτζάνες.


Φαγητό με λίγο μπελά, δεν λέω, αλλά δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς ότι είναι διαχρονική αξία!!
Η μόνη ίσως διαφορά από τα γνωστά και καθιερωμένα είναι πως τη μπεσαμέλ δεν την έφτιαξα με τον πατροπαράδοτο τρόπο (βούτυρο, γάλα, αυγά, αλεύρι και τυρί) αλλά με κρέμα Κρητικού  Ανωγιανού τυριού.


Για τον κιμά:
1/2 κιλό μοσχαρίσιο κιμά,
2 μέτρια κρεμμύδια κόκκινα (από αυτά που δεν καίνε) ψιλοκομμένα,
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες,
1 μεγάλο καρότο τριμμένο στον τρίφτη,
1 μεγάλη πορτοκαλί πιπεριά ψιλοκομμένη επίσης,
1 μεγάλη ώριμη τομάτα ψιλοκομμένη (χωρίς την φλούδα της),
3 κουταλιές χυμό τομάτας,
1 ποτηράκι λευκό κρασί
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο,
4-5 κόκκους μπαχάρι,
1 δαφνόφυλλο,
1 ξυλαράκι κανέλας,
1 κουταλιά φρέσκο λεμονοθύμαρο (μόνο τα φύλλα του)
αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και πάπρικα για να εμπλουτίσω το άρωμα του κιμά.


Για τις μελιτζάνες
4 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες, ή λευκές ή ότι είδος θέλετε αρκεί να είναι "τσουπωτές".
Πλυμμένες και κομμένες στη μέση.


Για την κρέμα τυριού:
250 γραμ. Ανωγειανό Ανθόγαλο,
1 μεγάλο αυγό,
2 κουταλιές γάλα φρέσκο,
1 μεγάλη κουταλιά γιαούρτι στραγγιστό,
80 γραμ. γραβιέρα ή κεφαλοτύρι τριμμένο.
1/2 κοφτό κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο.

Επιπλέον: ελαιόλαδο, πάπρικα γλυκιά, 1/2 ποτήρι νερό ή ζωμό από κοτόπουλο.


Αρχικά σ' ένα βαθύ τηγάνι έβαλα το ελαιόλαδο να ζεσταθεί για να σοτάρω τον κιμά μου.
Μόλις άρχισε να παίρνει λίγο χρώμα ο κιμάς, έριξα μέσα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι, το λιωμένο σκόρδο και την κομμένη πιπεριά και το κρασί.
Σκέπασα και άφησα να μαγειρευτούν για πέντε λεπτά όλα μαζί.
Στη συνέχεια πρόσθεσα το τριμμένο καρότο, τη κομμένη ντομάτα, τον χυμό τομάτας, το λεμονοθύμαρο, τη δάφνη και τα μπαχαρικά, εκτός από το πιπέρι και το αλάτι που τ΄ άφησα για λίγο πριν το τέλος και ανακάτεψα καλά.
Όταν πια άρχισαν να εξατμίζονται τα υγρά, έσβησα το μάτι και άφησα τον κιμά να ηρεμήσει.

Τις καθαρισμένες και κομμένες στη μέση μελιτζάνες τις έβαλα σε αλατόνερο για δύο ώρες.
Μετά τις ξέπλυνα και τις έβαλα στο ταψί, που είχα στρώσει με λαδόχαρτο και τις άλειψα με λάδι με την βοήθεια ενός πινέλου.


Τις έψησα για 8 λεπτά με αέρα, στους 180 βαθμούς, με αέρα για να μαλακώσουν.
Τις έβγαλα και τις άφησα λίγο να κρυώσουν και με το εργαλείο που αδειάζουμε τα λαχανικά, έβγαλα το εσωτερικό μέρος της σάρκας με τους σπόρους.  Αν δεν σας ενοχλούν στο στομάχι, αυτό το μέρος της μελιτζάνας μπορεί να προστεθεί στον κιμά. Προσωπικά δεν το χρησιμοποίησα καθόλου.

Μ' ένα κουτάλι γέμισα τις μελιτζάνες με τον κιμά.
Ανάλογα το μέγεθός τους και η γέμιση, φροντίζοντας να μην τις παραφορτώσω.
Από πάνω έβαλα 2-3 κουταλιές κρέμας τυριού και πασπάλισα με λίγη πάπρικα.


Λίγο λάδι και λίγο ζωμό από κοτόπουλο που είχα βράσει και το ταψί μπήκε στον φούρνο και πάλι στους 180 βαθμούς, με αέρα για 30 λεπτά. Μέχρι που ρόδισε καλά η κρέμα και μέλωσε η μελιτζάνα.

Εξαιρετικό ελληνικό ή καλύτερα να πω, μεσογειακό πιάτο.
 Με λίγο φρέσκο ψωμάκι από δίπλα δεν χρειάζεστε κανείς τίποτε περισσότερο.
Τέλος, να σημειώσω πως μ' αυτό τον τρόπο: άλειμμα μελιτζάνας με λίγο ελαιόλαδο στο πρώτο ψήσιμο για να μαλακώσει ώστε να αφαιρέσουμε τη σάρκα και μετά λίγο ελαιόλαδο με ζωμό μέσα στο ταψί, αποφεύγουμε τις πολλές σάλτσες και γίνεται πιο ελαφρύ το συγκεκριμένο φαγητό, ενώ παράλληλα παραμένει ζουμερό.

20.5.17

Στρασβούργο... δεύτερο μέρος

Στο προηγούμενο post, σας μετέφερα τις εντυπώσεις μου από την κουζίνα που δοκίμασα στη πρωτεύουσα της Αλσατίας, το Στρασβούργο.

Αλλά ένα οδοιπορικό δεν είναι ποτέ πλήρες αν δεν δώσεις και μια οπτική σε άλλες γωνιές και δράσεις της πόλης ή της χώρας που είχες την τύχη να δεις από κοντά.

Το ταξίδι είναι πάντα σημαντική εμπειρία, οπότε είναι όμορφο να την μοιραζόμαστε μεταξύ μας.

Απολαύστε το λοιπόν κι' εσείς με τη σειρά σας... κυρίως από εικόνες του δρόμου, των μαγαζιών και των επαγγελματιών που έχουν δράση στον δρόμο...





















.... Αλλά και τα όμορφα μεσαιωνικά κτήρια. Τα σπίτια της Petite France, τα ανάκτορα, τα μουσεία,τις αυλές, το μαγικό ποτάμι του Ιλ με τα κανάλια του και τις συγκοινωνίες του. Τον επιβλητικό Καθεδρικό Ναό, που φτάνει σε ύψος 146 μέτρα (!!), τα κυβερνητικά κτήρια, τα μοντέρνα κτήρια της Ε.Ε., έτσι  ώστε να μην ξεχνιόμαστε και να μην σταματάμε το "χάζεμα" ποτέ μέσα στην πόλη.
































Εις το επανιδείν λοιπόν, Στρασβούργο. Οι μέρες μας, αν και λίγες, ήταν γεμάτες από τις χάρες σου!
Καλά ταξίδια φίλες και φίλοι του blog και φυσικά καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε.